Artykuły otagowane ‘poezja’

Z okazji przypadającego jutro Święta Smoczych Łodzi (端午节, Duanwu Jie), obchodzonego na pamiątkę dramatycznego gestu Qu Yuana, odgrzebuję mój tekst sprzed kilku miesięcy – tekst o tym, jak Qu Yuana odgrzebywał były premier Chin Wen Jiabao i co to mogło znaczyć:

Kilka miesięcy przed przejściem na polityczną emeryturę premier Wen Jiabao spotkał się podczas wizyty w Tajlandii z przedstawicielami tamtejszej chińskiej diaspory. W swoim przemówieniu, które zawierało wiele akcentów pożegnalnych, Wen zacytował dwa fragmenty klasycznego poematu 《离骚》 (co można przełożyć mniej więcej jako: „Odejście w żalu”), należącego do zbioru 《楚辞》 („Pieśni z Chu”, wydanego w latach 50. XX wieku w polskim przekładzie jako „Pieśni z Cz’u”). Za autora tego utworu uważany jest powszechnie Qu Yuan (屈原), pierwszy znany z imienia i nazwiska chiński poeta (żył w IV/III w. p.n.e.). CZYTAJ WIĘCEJ

Naszą rubrykę „Mocne słowa” otwierają słowa wyjątkowo mocne – wybór utworów Hai Zi w przekładzie Joanny Krenz.

Ich publikacją NaTematChin upamiętnia 24. rocznicę śmierci poety. CZYTAJ WIĘCEJ

Ostatni tydzień marca to czas, gdy w coraz mniej skądinąnd poetyckich Chinach więcej i z większymi emocjami mówi się zwykle o poezji. Momentem kulminacyjnym jest 26 marca – rocznica (w tym roku dwudziesta czwarta) samobójczej śmierci pod kołami pociągu, w okolicach nadmorskiej miejscowości Shanhaiguan, awangardowego artysty Zha Haishenga (査海生), znanego pod obranym przez siebie pseudonimem Hai Zi (海子, dosłownie: „Syn Morza”). Jego życie i za życia niedoceniana twórczość stały się, za sprawą tego dramatycznego gestu i towarzyszących mu nie mniej dramatycznych i tajemniczych socjohistorycznych okoliczności, przedmiotem legendy, jeśli nie wręcz kultu, w szerokich kręgach chińskiego społeczeństwa. On sam zaś okrzyknięty został symbolem i wyrazicielem epoki, kapłanem, prorokiem i męczennikiem literatury, który złożył na jej ołtarzu najwyższą, całopalną ofiarę. CZYTAJ WIĘCEJ